Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Misjonarek

Pax Christi

Aktualności » Ogólnopolska Kongregacja Referentów Powołaniowych w Warszawie (10-12.03.2017)

W dniach 10-12.03.2017 r., w Warszawie, odbyła się Wiosenna Kongregacja Referentów Powołaniowych, której tematem przewodnim były słowa: Jak budować kulturę powołań? Na spotkaniu tym nasze Zgromadzenie reprezentowały: s. Krystiana Chojnacka oraz s. Jonasza Kowalska. Gościem szczególnym spotkania był Abp Jorge Carlos Patron Wong, Sekretarz Kongregacji ds. Duchowieństwa.

Po otwarciu Kongregacji przez x. bp Marka Solarczyka, Delegata KEP ds. Powołań, prelekcję wygłosił Krajowy Duszpasterz Powołań, ks. Marek Tatar. Oto jestem, przecież mnie wezwałeś! Już pierwsze słowa postawiły nam przed oczy postać Samuela, który staje przed faktem wybrania i powołania, tak jak każda z osób, która stanęła przed wyborem drogi życia zakonnego, kapłańskiego czy misyjnego. Szczególnie mocno wybrzmiały słowa, że powołanie ma charakter objawienia. Uczymy się je odczytywać. Ważnym aspektem jest także dla nas wezwanie po imieniu, w które wpisane jest konkretne życie człowieka. Powołanie - jak mówił ks. Marek Tatar - wnika w istotę, zmienia naturę, jest tajemnicą, która przeistacza, a gwarancją tego powołania jest tylko Bóg, gdyż nie ma innej gwarancji. Bardzo pomocni i potrzebni są ci, którzy wspierają osobę powołaną, grając niejako ważną, aczkolwiek drugoplanową rolę.

Uczestnicząc w kolejnym punkcie programu Kongregacji mieliśmy okazję zobaczyć jaka jest obecna sytuacja powołaniowa w Polsce. Zestawienia statystycznego dokonali ks. Wojciech Sadłoń SAC, Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego oraz P. Mateusz Tutak. Nie da się nie zauważyć, że na przestrzeni kilkunastu lat mamy spadek powołań. Uwarunkowane jest to oczywiście wieloma czynnikami, ale nie możemy się zniechęcać i ustawać w pracy na rzecz budzenia i promocji powołań.

Centralnym punktem programu było wystąpienie - wspomnianego już - Abp Jorge Carlosa Patrona Wonga, który na wstępie  swojej konferencji powiedział jak ważną rzeczą jest życie Ewangelią, z której  działalność duszpasterska na rzecz powołań przyjmuje postać ewangeliczną. Kiedy młodzi dostrzegają, że Bóg ich wzywa, w wolności potrafią odpowiedzieć na to wezwanie. Przed nami stoi zadanie, by dotrzeć do obecnej rzeczywistej sytuacji chrześcijańskiej i wspomóc młodych. Zatem fundament i odwaga muszą działać harmonijnie. Sytuacja powołań zawsze jest złożona. Najpierw należy spojrzeć na wspólnotę chrześcijańską, która będzie miała powołania, jeśli będzie żywa. Rzeczywistość wspólnoty chrześcijańskiej zmienia się nieustannie, a powołania - to owoce żywotności tej wspólnoty. Jeśli nie możemy zobaczyć Królestwa Bożego we wspólnocie - to coś z nią jest nie tak….

Kolejną refleksją, jaką podjął Arcybiskup Jorge, to zmienność kultury. Dziś młodzi ludzie nie chcą żyć tym, co było kiedyś. Inny obszar, nad którym dokonano refleksji, to rodzina chrześcijańska. To właśnie tu przekazuje się wartości. Nasze rodziny nie są doskonałe, ale walczą o to, by być lepsze. Przez różne rodziny Bóg daje powołania. Jeśli jesteśmy blisko rodzin możemy być pewni, że powołanie stanie się rzeczywistością. Młodzi szukają wartości i tożsamości nie tylko w rodzinie, więc ważne jest też to, w jakim środowisku rówieśniczym się obracają? Przed nami więc otwiera się aspekt wychodzenia do młodych, a tu - kolejna szansa, by dać autentyczne i radosne świadectwo. Bardzo często świadectwo dla tych, którzy wybierają drogę powołania zakonnego, bywa sprawą zasadniczą. Działalność więc duszpasterstwa powołaniowego powinna najpierw odmieniać nasze wspólnoty. Dopiero - gdy dojdzie do spotkania dwóch wolności: absolutnej Boga i człowieka, kiedy dokona się komunia - wtedy wypełniać się będzie misja. Trzeba nam nieustannie pamiętać o prawdziwości naszego życia, o tym, że mamy być radosnymi towarzyszami w drodze do Boga wolnymi od obsesji ilości.

Dużym bogactwem całego spotkania było wzajemne dzielenie się różnymi formami pracy powołaniowej, jakie podejmowane są w diecezjach i wspólnotach zakonnych, a także w środowisku osób świeckich.

Ostatnim punktem spotkania była refleksja nad dokumentem i ankietą przed Synodem. Niech wszystko, co robimy, jak żyjemy, przepełnione będzie obecnością Boga samego. Aby we wszystkim Bóg był uwielbiony!

Zdjęcia dostęppne są TUTAJ